Priester Wim verlaat Heule en Bissegem

Priester Wim Seynaeve (copyright foto Els Deleu)

Op 1 november neemt de opdracht van priester Wim Seynaeve (49) een einde op Sint-Marcus in Bissegem. Hij wordt op 1 januari 2023 benoemd tot pastoor van de pastorale eenheid Sint-Bertinus Poperinge-Vleteren en hij wordt ook priester van de pastorale eenheid Heilige Clara in Heuvelland.

Priester Wim Seynaeve zal er net geen volle 12 jaar opzitten hebben in Heule en Bissegem. “Ik kwam hier op 23 december 2010  in de federatie Heule-Bissegem aan met een doelstelling om van de parochies Sint-Godelieve op Heule-Watermolen, Sint-Eutropius in het centrum van Heule en Sint-Audomarus in Bissegem een pastorale eenheid te maken. De nieuwe parochie ‘Sint-Marcus’ was in 2014 een feit.”

“In 2011 verliet Priester Henk Gevaert ‘De Watermolen’ en priester Paul Goethals van Bissegem ging met pensioen.” Zo werd priester Wim de enige priester voor Heule en Bissegem. “Ik stond misschien alleen als priester, maar kon wel rekenen op een team rondom mij, dus ik heb er nooit alleen voor gestaan”, zegt Wim.

Geen hovenier maar priester

Wim Seynaeve werd geboren in Kortrijk. “Ik ben op de Kathoek in Kuurne opgegroeid. Mijn vader die van Ingelmunster afkomstig was, was hovenier en mijn moeder runde een bloemenwinkel.”

Wim heeft nog een oudere broer en zus. “Mijn broer is ook hovenier en mijn zus heeft ook lang de bloemenwinkel gedaan. Mijn vader zei altijd ‘onze kleinsten zal ook een hovenier worden’, maar in het schooljaar 1991-1992 trok ik voor 6 jaar naar het Groot Seminarie in Brugge.” In 1997 werd Wim tot priester gewijd in de Sint-Pieterskerk in Kuurne. Hij gaf dan vier jaar godsdienstles in scholengroep Sint-Rembert in Torhout. “Ik was het meest in het VTI werkzaam”, zegt hij. Dan werd ik priester in Sint-Martinus in Avelgem.” Na 10 jaar kwam hij in de federatie Heule-Bissegem terecht.

“Ik weet goed wat ik achterlaat”

“Ik ga graag naar Poperinge, maar uiteraard is dat met gemengde gevoelens. We bouwden hier veel op. Ik weet goed wat ik achterlaat. Het draait goed, en ik heb een goede relatie met de scholen en met enkele jeugdbewegingen.”

“Het opbouwen van de pastorale Eenheid Sint-Marcus is gelukt, maar het heeft bloed, zweet en zelfs eens een traantje gekost.”

“De sluiting van Mariadorp ging goed en het kerkenplan met de nevenbestemming van de Sint-Audomaruskerk is een goede zaak. Ik zal er nog in meewerken zolang ik hier nog priester ben.”

Poperinge

Met de verhuis naar Poperinge trekt Wim naar een meer rustige plattelandsstreek. “Waar ik naar toe ga zijn er twee pastorale eenheden met 23 kerkjes in Groot-Poperinge en Heuvelland met alle deelgemeentjes. Ik heb het gevoel dat alles er mooi georganiseerd is.”

De decanaten Ieper en Poperinge fuseren vanaf 15 november tot één decanaat Ieper-Poperinge. Dan bekomt Roland Hemeryck eervol ontslag als deken van het decanaat Ieper en pastoor van de pastorale eenheid Onze-Lieve-Vrouw van Vrede regio Ieper.

Wim zal Miguel Dehondt vervangen als pastoor van de pastorale eenheid Sint-Bertinus Poperinge-Vleteren en van de pastorale eenheid Heilige Clara Heuvelland. Deken Dehondt van het decanaat Poperinge wordt benoemd tot deken van het ééngemaakte decanaat Iper-Poperinge en pastoor van de pastorale eenheid Onze-Lieve-Vrouw van vrede regio Ieper.

Dirk Verschoore wordt ook op 15 november benoemd tot coördinator van de pastorale eenheid Heilige Clara Heuvelland en Dominiek Moens wordt medepastoor in de pastorale eenheid Sint-Bertinus Poperinge-Vleteren én meewerkend priester in de pastorale eenheid Heilige Clara Heuvelland.

Mensen en taken

Waar Wim naar toe gaat, kent hij eigenlijk niemand. “Ik ken de Rodenberg van er eens een Picon te gaan drinken in mijn jonge jaren, en ik ging in de streek ook een paar keer naar een restaurantje, maar dat is het.”

Wat Wim in Heule en Bissegem het meest zal missen zijn de mensen. “Ik ben een gereserveerde volksmens. Ik ben graag onder de mensen en vertel graag over gewone dingen, en voeg er ook graag nog eens een klucht tussen. Waar ik naar toe ga, zijn er echter ook mensen, dus ik zal me daar ook goed voelen. Ik ben het dialect zelfs al een beetje aan het oefenen”, lacht Wim.

De taken zelf zullen dezelfde zijn. “Het verschil is dat ik de pastorale eenheden er niet meer hoef op te bouwen, ze zijn er. Ik zal er wel mijn baan vinden. Alles ligt er wel meer uitgestrekt, met 25 km van de ene naar de andere kant.” Wim ziet het zitten en gaat met zijn volle gedacht. “Ik ben er al lang mee bezig, en de fase van denken en twijfelen ben ik al voorbij. Het zou niet gezond zijn om langer te blijven, voor een priester is het de normale gang van zaken om zo’n 10 tot 15 jaar op eenzelfde plaats te blijven.”

error: Content is protected !!