Op 1 september gaat Luc Defever uit Kuurne met pensioen. Hij was jaren coördinator en stagecoördinator voor de specialisatiejaren in het Guldensporencollege op de Campus Kaai in Kortrijk. Laatst combineerde hij er stagebegeleiding met secretariaatswerk.

Luc doet nog enkele permanenties op school in de grote vakantie en gaat dan op 1 september met pensioen.

Hij zal zijn werk missen. “Ik kon al vroeger met pensioen gaan maar deed zelfs bijna een extra schooljaar… en het is voorbij gevlogen!

Op 1 september 1973 startte Luc in het Sint-Amandscollege met zijn middelbaar en precies 50 jaar later gaat hij op dezelfde plaats – nu het Guldensporencollege campus Kaai – met pensioen.

Luc

Luc groeide op in Heule op de Watermolen. Na zes jaar Sint-Amandscollege volgde hij een graduaat, wat nu gelijk staat met Office management. Hij koos er ook voor de optie ‘Talen’.

Hij is getrouwd met Caroline Honoré en heeft twee kinderen, nl. Dieter die 33 (met Larissa) en Melanie die 30 is (met Glenn). Luc woont al sinds zijn huwelijk in Kuurne.

Loopbaan

“Eerst werkte ik 5 maanden bij Sterima waar ik vakantiejob gedaan had, als overbrugging naar mijn legerdienst. Eind september 1982 ben ik afgezwaaid.” Luc begon onmiddellijk te werken bij Duthoo-Costeur waar hij als administratief en commercieel bediende bureelwerk deed. “Ik heb daar in dat kleinschalig familiebedrijf veel bijgeleerd. Zo deed ik onder meer ook de routing van de vertegenwoordigers en stuurde ik de chauffeurs aan.” Na 2,5 jaar maakte Luc de overstap naar Roularta waar hij adjunct van de aankoopdirecteur werd. Hij was er verantwoordelijke voor het wagenpark en de leasings, hij deed prijsvergelijkingen en was bezig met offertes. “Ook dat was een boeiende job die ik net geen 2 jaar deed, tot ik van een oud-leraar te horen kreeg dat ze in het college iemand zochten met praktijkervaring.”

Luc volgde zijn D-cursus om te mogen les geven. Hij begon in januari 1987 al op school te werken. “Er werd toen gestart met een specialisatiejaar Verkoop. Dat was een uniek zevende jaar. Het was toen het enige jaar dat gemengd was, wat ook nieuw was voor onze school.” Voor Luc werden veel van zijn oud-leerkrachten plots collega’s.

In het begin combineerde Luc zijn functie als stagebegeleider met les in het 5^de Handel en het 5^de Secretariaat-Talen. Hij combineerde het ook met een paar uur als studiemeester, een paar uur in het secretariaat en hij gaf ook tekstverwerking.

Specialisatiejaren

Luc was sinds 2000 voltijds coördinator en stagecoördinator voor de specialisatiejaren en gaf vanaf dan geen les meer. Hij was de rechterhand van de directie voor de verschillende specialisaties die er aangeboden werden. “We waren de voorloper van de graduaatsopleidingen en hadden goede cijfers naar tewerkstelling toe. Die specialisatiejaren waren de springplank naar de arbeidsmarkt en hadden enorm veel succes!”

In 2018 en 2019 zat Luc een jaar in VIVES, er was toen een samenwerkingsverband. “De meeste specialisatiejaren stopten daarna door de graduaatsopleidingen in het hoger beroepsonderwijs. Ik was ondertussen 58 jaar en had al sinds 2000 geen les meer gegeven. Gelukkig kon ik de laatste vier jaar de stagebegeleiding combineren met secretariaatsuren. Ik ben zo weer in het secretariaatswerk gerold en kon me weer nog eens inwerken. Ik heb het met plezier gedaan. Het was een job met veel variatie. Ik kon dus ook in schoonheid eindigen. Ik werkte waar ik mijn zes jaar middelbaar gedaan had en kende er alle lokalen. Finaal ben ik nog weergekeerd waar ik een paar jaar studiemeester was. De cirkel was plots rond.”

Herinneringen

Enkel mooie herinneringen houdt Luc over aan zijn tijd op het Sint-Amandscollege: “de buitenlandse stages van vroeger waren fijn, zo ging het zevende jaar een week op stage in Montpellier. Jaren erna werd het programma afgeslankt naar wat dichter bij huis in het noorden van Frankrijk en het werd gereduceerd naar drie dagen. Het zijn mooie dingen om op weer te kijken, ook met de klastitularissen. We hebben al die jaren goed gewerkt, maar we maakten ook plezier. We hadden een heel goede band en dat kameraadschap zal ik zeker onthouden.

“Kameraadschap bestaat echt in scholen: bepaalde collega’s werden kameraden door dik en dun. Richtingen en klassen kan je niet laten draaien alleen, maar samen kan je veel doen! Dat heb je nog meer in een school dan in de privésector. Ik probeerde altijd met iedereen overeen te komen en ben er in geslaagd. Ik onderhield voor de specialisatiejaren ook de contacten met externen die soms ook oud-leerlingen waren en uit hun ervaringen kwamen spreken.”  

Ook zijn afscheid zal Luc onthouden. “Er werd een boekje gemaakt en er was een mooi afscheidsfeest!”

Vrije tijd

Lucs belangrijkste hobby is fietsen. “In het begin kwam ik met de auto werken, maar dat deed ik de laatste 36 jaar met de fiets. Ik ging zelfs over de middag naar huis.”

Luc heeft een grote tuin en klust ook veel. “We bouwden 30 jaar geleden en nu is er wel het één en ander te vernieuwen. Ik neem ook eens het schilderwerk van beneden tot boven voor mijn rekening en onze twee kinderen die het huis uit zijn hebben ook nog wat kluswerkjes liggen.” Luc heeft naar eigen zeggen ‘geen zittend gat’.

“Mijn vrouw werkt halftijds. Dus zullen we samen al meer kunnen genieten. Zij moet wel nog drie jaar werken. We gingen al wel eens naar de kust of de Ardennen, maar zullen dat nu meer tussendoor kunnen doen.”

In verenigingen is Luc niet. “Als ik me vroeger engageerde, was het voor de school. Ik ben altijd in het oudercomité geweest tot onze dochter het zesde leerjaar verliet.”