We gingen langs op het Goed te Brasseye in de Grotestraat in Bellegem, waar de mensen van toneelgroep Isegrim uit Kortrijk hun stuk ‘A quiet day’ spelen. De auteur en regisseur is Rik Vanessche uit Rollegem vertelt ons over het stuk en de spelers.

“Het stuk speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog”, begint Rik.

“Drie figuren uit de geschiedenis van toen komen het publiek vertellen wat ze toen meegemaakt hebben en wat hen tot eenzelfde punt bracht: op 29 oktober 1915 maakten ze immers alle drie hetzelfde mee op een andere locatie.”

De titel ‘A quiet day’, komt van een ‘stille dag’ aan het front. “Er staat nergens iets beschreven in de geschiedenis over 29 oktober 1915.”

“De eerste van de drie figuren is aristocrate Louise, een 25-jarige Française, hautaine dochter van een notaris die op meer dan 1000 km van het front zit en vindt dat ze iets moet doen. Ze heeft geen verpleegsterdiploma en kan dus geen gewonden verzorgen. Ze helpt in Castres (aan de kanten van Nice) in een munitiefabriek waar ze munitie maken.”

“Dan heb je ook de 32-jarige Belg Sylvain, een paardenverzorger die met zijn paarden niet enkel bevoorrading naar het front voert maar ook constant op en af gaat met lijken, gewonden, eten en munitie. Sylvain heeft meer medelijden met zijn paarden dan met de soldaten, maar dat is niet echt negatief bedoeld. Hij is gewoon zodanig bezeten van zijn paarden.”

Rik geeft ons een weetje mee, dat tijdens WOI meer dan 8 miljoen paarden gestorven zijn. “Alles wat er cijfermatig gezegd wordt, klopt historisch ook”, zegt hij.

“Walter is de derde figuur. Hij is een Britse soldaat van 17 jaar en is wat naïef. Hij is als vrijwilliger naar het front gegaan en wil de held uithangen. Hij maakt dingen mee die een 17-jarige eigenlijk niet moet meemaken.”

Enkel voor de figuur van Walter baseerde Rik zich op waargebeurde feiten. “Hij is een soldaat die begraven ligt aan de Palingbeek.” De andere figuren heeft Rik voor zijn stuk ‘A quiet day’ verzonnen.

“De figuren die elkaar niet gekend hebben komen op vandaag vertellen wat ze toen meemaakten tegen elkaar en ook tegen het publiek. en doorlopen ondertussen heel wat geschiedenis van de oorlog, zelfs in cijfers. Van uit die cijfers komen ze elk met hun eigen verhaal.”

“Met die drie afzonderlijke verhalen brengen ze een quasi totaal verhaal van de oorlog.”

Rik is auteur en regisseur

Rik woont in Rollegem. Hij werkte in het ACV en is met pensioen. “Toen ik met pensioen ging, viel ik in een zwart gat. Ik regisseerde wel af en toe bij Isegrim. Liesbet Sobry, één van de actrices van Isegrim werkt in de Palingbeek en kwam af dat zij wist wat ik nodig had: gidsen in de Palingbeek. “Ik ben er begonnen en het is een zalige plek om te gidsen. Ik kan er kennis opdoen en overdragen aan allerlei mensen, soms kinderen, pubers, studenten en volwassenen.” Tijdens het seizoen gidst Rik nu twee à drie keer per week in De Palingbeek.

Twee jaar geleden begon Rik dan met het schrijven van ‘A quiet day’. Hij baseerde zich op de brieven van een jonge soldaat die deze schreef naar zijn moeder. “Die soldaat is één van de figuren met wie we tijdens een wandeling met studenten in De Palingbeek op stap gaan.”

Het verhaal heeft Rik verzonnen. “We weten niets meer dan wat in de brieven van de soldaat staat en de historische gegevens.”

Rik nodigde na het schrijven van A quiet day aan Tom Lesaffer uit Kortrijk en Marc en Liesbeth Malfait-Sobry uit Beselare uit bij hem thuis. “Zij hebben het stuk alle drie gelezen en we bespraken of het iets zou zijn om met Isegrim te spelen.”

De drie acteurs waren laaiend enthousiast en vonden dit echt wel een stuk om te brengen en het werd ingepland.

“We kregen gelukkig ook de medewerking van twee muzikanten:
Jelle Rouquart uit Kortrijk speelt op zijn elektrische akoestische gitaar. Hij speelt normaal bij de Kortrijkse metalband Divided.
Peter Eeckhout uit Bellegem speelt op contrabas.
Tijdens het stuk wordt er ook muziek gemaakt en zorgen we voor brutage. Dat zijn geluiden die het geheel wat ondersteunen.”

Unieke locatie

Er werd heel lang gezocht naar een gepaste locatie om dat stuk te spelen. “We hadden verschillende plaatsen op het oog, maar deze werden het telkens net niet. We hadden gelukkig tijd en na maanden zoeken zijn we na foto’s van tijdens Open Monumentendag te zien op de schuur van Goed te Brasseye gebotst. Toen we de binnenkant van de schuur zagen wisten we meteen dat het dat was wat we zochten.”

De eigenaars werden gecontacteerd. Er werd samengekomen en er werden goede afspraken gemaakt. “We zijn die eigenaars enorm dankbaar.”

“De repetities waren wel fijn. Af en toe kwam een koe loeien, zagen we een winterkoninkje of hoorden we kikkers in de poel naast de schuur.”

Voor de technische ploeg zorgde de locatie wel voor een enorme uitdaging. “Er is net genoeg elektriciteit om met ledspots te werken. Het was wel spannend!”

De ploeg moet ook voor sanitairwagens en stoelen zorgen, want in de schuur staat er niets.

Praktisch

De voorstellingen vinden plaats in de schuur van Goed te Brasseye in de Grotestraat 4 in Bellegem.

Er wordt zes keer gespeeld maar er is enkel nog plaats tijdens de extra voorstelling op woensdag 3 juni om 20 uur.

“We spelen in augustus het stuk in het bezoekerscentrum van De Palingbeek, dicht bij het graf van de soldaat Walter Alfred Stokes.”

Ook voor de extra voorstelling in het bezoekerscentrum van De Palingbeek aan de Vaartstraat 7 in Zillebeke op woensdag 12 augustus om 20.30 uur zijn er nog plaatsen.

Reserveren kan via https://tickets.isegrim.be/seizoen2025-2026/

Dank je wel om de LINK naar dit artikel te delen en GEEN SCREENSHOTS te verspreiden (screenshots worden gezien als onrechtmatig gebruik van foto’s waarvoor 50 euro excl.BTW aangerekend wordt).

Foto’s van op Streekgenoot mogen niet gebruikt worden, daarom zijn ze ook sterk verkleind en wazig onderaan. Je kan ze aan gunstige prijsjes – zowel digitaal als in druk – aankopen. Zie link hieronder: